RANT

Co najmniej dwa tygodnie wcześniej niż planowałem przyszedł ostatecznie czas, żeby zjechać z bambetlami na lato do Polski. Z Hiszpanii, dokąd pojechaliśmy w marcu, z krótkim przystankiem we Włoszech, z jedną dwutygodniową przerwą na weselną zabawę na Podlasiu. Wyłączyliśmy lodówkę, zamknęliśmy okiennice i wyruszyliśmy w dwudniową podróż samochodem przez Austrię i Czechy do Warszawy, żegnając Abruzję na zakorkowanej autostradzie A14 i w końcu Włochy kilka kilometrów za Tarvisio. Podróż była długa i męcząca, ale ostatecznie w niedzielę wieczorem dojechaliśmy do naszych Ząbek, gdzie szczęśliwie ledwo co przestało padać.

Jest koniec grudnia, więc znowu przyszedł czas podsumowań. Jak każdy kolejny rok, ten również był szczególny, jedyny w swoim rodzaju i niepowtarzalny. Były rowery, były podróże, były nowe rzeczy, ale były też wydarzenia smutne i przygnębiające, jak to w ludzkim życiu ma zwyczaj się przeplatać szczęście z nieszczęściem. O ile w 2023 roku podsumowywałem głównie rowering, to w 2024 wydarzyło się w moim życiu znacząco więcej.

Helmut zaliczył swój pierwszy serwis. Normalnie sam serwisuję swoje rowery, a jednak tym razem wolałem oddać go do warsztatu, żeby zajął się nim ktoś inny. Onieśmielająca jest ta jego nowoczesność.

Tak sobie parę dni temu przemyśliwałem nad istotą mojego roweringu. Takie już mam usposobienie, że rozkminiam różne rzeczy, a to mnie już od jakiegoś czasu nurtowało, bo różni różnie swoje aktywności określają. Czy to kolarstwo romantyczne? Czy to kolarstwo przygodowe? Czy to turystyka rowerowa? A może właśnie kolarstwo turystyczne?

Przez internety przetacza się lawina opowieści z mchu i paproci, jakoby to influencerzy rowerowi wcale a wcale to nie byli na smyczy sponsorów, ktorzy każą im pompować sprzedaż drogich rowerów, bo na każdym rowerze można mieć przyjemność z jazdy (że jakoby również na tanim). A tu, o, mi tramwaj jedzie. Nie oszukujmy się, nie powiedzieliby niczego, co mogłoby choć trochę zdenerwować tych, którzy im płacą.

Pod wieloma względami rok 2023 był dla mnie rokiem zmian, a jedną z nich był rowering. Co prawda pierwszy rower (Dżajanta) kupiłem już wiosną 2022, ale służył mi on tylko do drobnych przejażdżek wokół komina, natomiast regularny rowering zaczął się na dobre od zakupu Boreyszy w lipcu 2023. I to na te pół roku spojrzę krytycznym okiem.

Tanie rowery to szmelc i wszyscy doskonale o tym wiedzą. Da się na nich jako-tako pojeździć jeden sezon, może dwa jeżeli tylko na wycieczki latem w niedziele, bo potem zaczynają się psuć na potęgę i ostatecznie po kilku latach ledwo można je opchnąć za jakieś grosze na OLX / Fejsbuku. Minimalna cena za jaką obecnie można nabyć sensowny rower to jest 5500-6000 złotych i nijak nie chce wyjść inaczej. Taki rower posłuży z 5 lat, zanim zepsuje się tak, że koszt naprawy przekroczy jego wartość.

Coraz większa liczba usług polega na federated login, cedując decyzję kto może uzyskać dostęp do treści na paru nieodpowiedzialnych typów.

Jest sobie taki kontrowersyjny gość, którego podejście do kwestii robienia oprogramowania OS niektórych odrzuca, a u innych powoduje atak białej gorączki, ale ja myślę że facet jest w porządku i robi dobrze. A wręcz najlepiej jak tylko można.

Ponownie zanurkowałem w rzeczywistość programowania asynchronicznego w Pythonie i prawdopodobnie wkrótce znowu wycofam się z uczuciem obrzydzenia.

Kod dla ludzi i dla nieludzi.

Serverless, serverless, serverless!

Z racji konieczności zawodowych musiałem pod koniec 2019 roku zapoznać się z kilkoma wiodącymi Javascriptowymi frameworkami UI. Doznałem przy tym niemałego zawrotu głowy.

Jak się okazuje może się wysypać wszystko i na bardzo wiele sposobów.

Potrzebowałem odświeżenia głowy i postanowiłem przy okazji zapoznawania się z Vue.js spróbować zrobić sobie backend w czymś innym. Żeby nie rzucać się od razu na głęboką wodę to pozostałem przy tradycyjnym WSGI, żeby chociaż deployment był w miarę obcykany.

Te nowoczesne projekty OS w Pythonie to w dużej mierze szajs.

Wyruszyłem wraz z Google na poszukiwanie króla dżungli.

Trochę towaru z Chin już do mnie przyjechało, więc chyba mogę coś napisać o jakości tego szpeju, z czego również będzie można sobie pownioskować, czy w ogóle warto ryzykować zakup.

Tzw. "pasja" to marketingowe pierdu-pierdu.

Browar Kormoran wypuścił niedawno piwo Orkiszowe z Czosnkiem. Nie piłem go jeszcze, więc o samym piwie się nie będę wypowiadał. Ponieważ jest ono całkiem świeżą nowością, to jak sądzę naprawdę mało kto je pił. A jednak interwebsy huczą od oburzenia.