Dobre rzeczy to rzadkość

Jak wielka jest to rzadkość to się mogłem przekonać opuściwszy moją strefę komfortu (Flask + SQLAlchemy). Potrzebowałem odświeżenia głowy i postanowiłem przy okazji zapoznawania się z Vue.js spróbować zrobić sobie backend w czymś innym. Żeby nie rzucać się od razu na głęboką wodę to pozostałem przy tradycyjnym WSGI, żeby chociaż deployment był w miarę obcykany.

Przed państwem dymanic duo czyli Falcon + Pony.

Zwykle zaczynam od modelu danych, więc na pierwszy ogień poszło Pony. Schemat prosty, bo i aplikacyjka prosta, tu nie było niespodzianek. Kilka metod dostępu do danych, pierwsze test i… WTF? Wyniki obiekty zależne przychodzą w losowej kolejności? Ano właśnie, tak one przychodzą, ponieważ wewnętrzną reprezentacją zbioru obiektów zależnych jest pythonowy set, czyli właśnie zbiór, który ma to do siebie, że jest nieuporządkowany. Co generalnie niczego nie psuje tak by się nie dało naprawić, ale czyni kod bardziej skomplikowanym. O to nam chodziło? No łaczej nie bałdzo panie chłabio.

Dobra, obejdę to jakoś, świat się nie skończył.

No to teraz Falcon, w końcu jak bardzo można ramówkę opartą na WSGI uczynić niewygodną? O, nie macie pojęcia jak bardzo można. I już nawet nie chodzi o to, że request handler niczego ma nie zwracać, tylko zmodyfikować przekazany obiekty typu Response (tak jest podobno szybciej, normalnie Need For Speed). Dochodzę do momentu kiedy mam zrobić stronicowanie jakichś tam wyników i czytając dokumentację przecieram oczy - funkcja parasująca parametry z URL czasem zwraca str, a czasem List[str]. Dlaczego nie dało się tu użyć czegoś w rodzaju MultiDict, jaki jest dostępny zarówno w Werkzeug jak i w WebOb? A bo panie tak będzie szybciej. No, wcale nie będzie szybciej, bo ten kod i tak musi zostać napisany, tylko że przeze mnie.

Coś czuję że ledwo musnąłem powierzchnię tego jeziora łajna.